Je partner is er niet meer. De plek naast je in bed is leeg. De dagen gaan door, maar voor jou staat alles stil. Alles wat ooit zo gewoon was – opstaan, boodschappen doen, plannen maken – voelt nu zwaarder dan ooit.

Misschien merk je dat je omgeving niet goed weet wat ze moet zeggen. Of dat mensen vinden dat je nu wel verder zou moeten kunnen. Goedbedoelde opmerkingen als “Je vindt vast wel weer iemand”, kunnen dan extra pijnlijk zijn – alsof je geliefde vervangbaar is. Zo voelt rouw vaak als een eenzame weg.

Juist dan kan het veel betekenen als je iemand hebt die echt naast je loopt. Iemand die luistert zonder je verdriet weg te praten. Tijdens onze wandelingen in de natuur is er ruimte voor je tranen, herinneringen, je schuldgevoel en voor stilte. In jouw tempo ontdek je gaandeweg hoe verdriet en toekomst weer naast elkaar kunnen bestaan.

Ik ben Inge, voormalig huisarts en nu werkzaam als palliatief doula en wandelcoach bij rouw na verlies van een partner.

Wil je weten hoe wandelcoaching jou kan helpen na het overlijden van je partner?
Klik hieronder door naar mijn pagina en lees verder.

Warme groet, Inge Vervoorn